Friday, September 10, 2010

အခ်စ္ဇာတ္လမ္း ႐ိုး႐ိုးေလးတစ္ပုဒ္ရဲ့အစ

အဲဒိအခိုက္အတန္႔ေလးမွာ...
မသိစိတ္ရဲ့ ေစစားရာေနာက္ ေမ်ာပါသြားလိုက္တာ...
ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ ခဏေလာက္ အဆက္အသြယ္ျပတ္သြားခဲ့တယ္။

အိုးးးး... တကယ့္ကိုပဲ။
သူငယ္ခ်င္းက မ်က္ႏွာရိပ္နဲ႔ လွမ္းၿပီး သတိေတြ ေပးေနတာကိုလဲ သိေနတယ္။
သိပ္သိသာေနလို႔လား သူငယ္ခ်င္းရာ။
ငါလဲ ထိန္းတာပါပဲ။
မႏိုင္တာေတာ့ မတတ္ႏုိင္ဘူးကြာ။

သတိထားေနရင္းက စိတ္ေတြ လြတ္လြတ္သြားၿပီး မွင္သက္ေနမိျပန္တယ္။
သိစိတ္နဲ႔ မသိစိတ္ အႀကိတ္အနယ္ပါပဲ။
သိစိတ္ေလးခမ်ာ မသိစိတ္ရဲ့ အႏိုင္က်င့္တာကို အလူးအလဲ ခံေနရ႐ွာတယ္။

လူလစ္တာနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းက “ဟိတ္ေကာင္ႀကီး.. မင္းမ်က္ႏွာႀကီးက ၿပံဳးၿဖီးေနတာပဲ”တဲ့။
“ေအး ငါကိုယ္တိုင္လဲ သိေနတယ္... အဟီး”လို႔ပဲ ေျပာလိုက္ႏိုင္တယ္။
အဲ့ေလာက္ေတာင္ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။
တကယ္ပါ၊ တကယ္ႀကီးပါ။

သူငယ္ခ်င္း...
ငါ့ရဲ့ သူငယ္ခ်င္းေလး
မင္း. မင္း.. တကယ့္သူငယ္ခ်င္းေကာင္းပါပဲ..... ကြာ

...........းးးးးးးး......♫♫♫...L..O..V..E...♫♫♫.......းးးးးးးး...........

ဟုတ္တယ္ေလ။
ဒီေကာင္ႀကီးက သူ႕အသိတစ္ေယာက္နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးမယ္ေျပာလို႔ အခုဒီကို ေရာက္ေနရတာ။
မင္းသိပ္ႀကိဳက္တဲ့ typeပါတဲ့။
ေျပာခဲ့ဖူးေသးတာ အခုမွ ျပန္သတိရသြားတယ္။
ၾကည့္ပါအုံးဗ်ာ။
ခ်စ္ခ်ာေလးလို႔သာ ရူးေပါေပါေလး ေျပာလိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္...

ရင္ထဲမွာလည္း ဖိုးသုိးဖတ္သတ္၊ က်လိက်လိ၊ ဟိဟိဟိ...
ျဖစ္ေနတာေတြ၊ ျဖစ္ေနတာေတြ။
ဒါေတြလဲသိေနတယ္...

ဒီလို ကိစၥမ်ိဳးမွာ ဆရာႀကီး မဟုတ္သလို၊ သူငယ္__စားလဲ မဟုတ္ရပါ။
ႏို႔ေပမဲ့... ဘယ္လိုႀကီး ျဖစ္ေနမွန္းကို မသိတာ။
အတြင္းထဲမွာ ျဖစ္ခ်င္တိုင္း ျဖစ္ေနတာေတြကိုေတာ့ ငါမတားႏိုင္ဘူးေမာင္။

ငါထိန္းႏိုင္တာက အျပင္ကို ျဗစ္ခနဲ ပန္းမထြက္ဖို႔ပဲ။
ထိန္းးးးး ထိန္ းးး ထိ န ္ း ေ န ပ ါ တ ယ ္..

စိတ္ထဲမွာ ႀကိတ္ေျပာလို႔ေတာ့ ရတယ္ဟုတ္?.?.?

ျမင္ျမင္ျခင္းေပမဲ့ မင္းသိပ္ဆိုးတယ္ ကေလးရယ္၊ မင္းသိပ္ဆိုးတယ္။
တကယ္ပါပဲ။
ဘာလို႔ ဒီေလာက္ေတာင္မွ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းေနရတာလဲ?
“ေျဖ အခုေျဖ”

...........းးးးးးးး......♫♫♫...L..O..V..E...♫♫♫.......းးးးးးးး...........

မင္းေလး...

မျပံဳးပါနဲ႔ကြာ... မျပံဳးပါနဲ႔...

မင္းျပံဳးလိုက္တိုင္း အတင္းကာေရာ ကုပ္ခဲခံေနရတဲ့ ရႈးဖိနပ္ထဲက ငါ့ေျခေခ်ာင္းေလးေတြကို သနားရင္ေပါ့...

မရီလိုက္ပါနဲ႔ကြာ... ေက်းဇူးျပဳၿပီး မရီလိုက္ပါနဲ႔...

ဒီအျပံဳးေလးေတြက ငါ့လက္ေတြ တုန္ယင္သြားေအာင္ လုပ္ႏိုင္တာ။
တင္းက်ပ္ေနေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ထားတာကို ခံေနရရွာတဲ့ ငါ့ေရွ႕က ဖန္ခြက္ကေလးကသာ သိတာ။
မင္းကေတာ့ သိမယ္မထင္ပါဘူး...

စကားေတြေျပာေနရင္းနဲ႔လဲ တခ်က္တခ်က္လွမ္းမၾကည့္လုိက္ပါနဲ႔...

ကေလးရယ္
ငါ့ကို မရွိဘူးလို႔ပဲ သေဘာထားလိုက္ပါ။
ဒီလိုသာ ဆက္ၾကည့္ေနမယ္ဆိုရင္ မင္းအၾကည့္ေတြ မခံႏိုင္တဲ့ ငါ့မ်က္လုံးေတြကို ငါဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ဖြင့္ရေတာ့မွာလဲ?

ေခါင္းငုံ႔မ်က္ႏွာလႊဲ?
ဒီလိုလဲ ငါမလုပ္ႏိုင္ျပန္ဘူး။

ေသခ်ာတာေတာ့.. မင္းအၾကည့္ေတြက ႐ိုး႐ိုးေလးရယ္ပါ။
ၿပီးေတာ့ တခဏေလးပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ ငါ့မွာ အဆန္းတၾကယ္ေတြ ျဖစ္ေနခဲ့ရတယ္။

ဝန္ခံပါတယ္...
ေသေစေလာက္တဲ့ ဒီအၾကည့္ေတြေၾကာင့္ ေမွာ္ဝင္သလို ငါ့ရင္ခုန္ေနခဲ့တယ္...
တကယ္!!

♫♫...အၾကည့္တစ္ခ်က္... ငါ့ရင္ေလာင္သြားတယ္...
အၾကည့္တစ္ခ်က္... အသည္းထဲထိေအာင္ ခါသြားတယ္...♫♫

...........းးးးးးးး......♫♫♫...L..O..V..E...♫♫♫.......းးးးးးးး...........

တကယ္ဆိုရင္
မင္းရဲ့ အၿပံဳး၊ မင္းရဲ့ အရီ၊ မင္းရဲ့ မ်က္လုံးေလးေတြကို မင္းမသိလိုက္ေအာင္ ခိုးၾကည့္ေနခြင့္ေလာက္ပါပဲ။
အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ အဲဒိေလာက္သာ စြမ္းႏိုင္တဲ့ ငါ့သတၱိေတြေၾကာင့္...
မင္းေလး မသိသလို ေနေပးပါကြာ။
ငါအခု မင္းေလးဆီက လိုခ်င္မိတာ အဲသည့္ေလာက္ေလးပါပဲ။

သူငယ္ခ်င္း ..
မင္းဆီကလဲ ငါ၁ခုေတာ့ ခြင့္ေတာင္းခ်င္တယ္။
ငါ့ကို မင္းတို႔ေျပာေနၾကတဲ့ စကားဝိုင္းထဲ ဆြဲမေခၚပါနဲ႔လား။
မင္းက သူငယ္ခ်င္းေကာင္း ပီပီသသနဲ႔ ငါဝင္ပါလို႔ရေအာင္ စကားေတြခင္း။
ေဘးက သူငယ္ခ်င္းရဲ့ တကယ့္အျဖစ္ကိုမွ မင္းမသိတာကြ။
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ငါဝင္ေျပာဖို႔ မလိုေလာက္မဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကိုသာ ေရြးေျပာၾကပါကြာ။
ငါဝင္ေျပာလို႔ ငါ့အသံေတြတုန္ေနမွာကို ဘယ္သူမွ မသိေစခ်င္ဘူး။
အထူးသျဖင့္ ကေလးေလး မသိေစခ်င္ေသးဘူး။

အဲဒိေန႔က ျပန္လာေတာ့...
အညိႈ႕ခံထားရတဲ့လူလို အဆိပ္ျပင္းတဲ့ ကေလးေလးဆီကိုပဲ ျပန္သြားခ်င္ေနမိတယ္။
တခုခုကို မင္းဆြဲႏႈတ္ယူထားလိုက္သလို ရင္ဘတ္ႀကီးေဟာင္းေလာင္းနဲ႔။
အဲဒိေန႔က အိမ္ျပန္ခ်ိန္ဟာ သိပ္ကို အထီးက်န္ဆန္လြန္းခဲ့တာေပါ့။

တစ္ေယာက္တည္းေနခ်င္တဲ့ ကိုယ့္ရဲ့ ေရြးခ်ယ္မႈကို အဲဒိတုန္းက မွားေနလားလို႔ေတာင္ သံသယဝင္မိေသးတယ္။
တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ အခန္းထဲမွာ၊ ဒီေန႔ကို ဘယ္လိုေက်ာ္ျဖတ္ရမလဲ?
ရင္ထဲမွာ ဟာတာတာႀကီးျဖစ္ေနတယ္။

ဗိုက္ဆာေနတာလားလို႔ အစားစားၾကည့္တယ္။
မဟုတ္ဘူး။
အင္တာနက္သုံးတယ္။
စိတ္မပါဘူး။
TVၾကည့္တယ္။
စိတ္မဝင္စားဘူး။

မင္းေလး ကိုယ့္ကို အပိုင္သိမ္းလိုက္ၿပီလားကြာ။
မင္းဘယ္လို လုပ္လိုက္တာလဲ?

...........းးးးးးးး......♫♫♫...L..O..V..E...♫♫♫.......းးးးးးးး...........

ေနာက္ပိုင္းရက္ေတြမွာလဲ လူက ဂဏာမျငိမ္။
ရင္ထဲမွာ မြန္းက်ပ္၊ ငါဘာေတြ လုပ္ရမလဲ?

ကေလးနဲ႔ေတြ႕ဖို႕ကလဲ မလြယ္။
ဘာအဆက္အသြယ္မွကို မယူခဲ့တာ။
ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္း အဲဒိေလာက္ထိ ျဖစ္ေနကိုတာသိလို႔ မယုံၾကည္ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ကလဲ...
အစမေကာင္းလို႔ အေႏွာင္းမေသခ်ာ ျဖစ္ရေတာ့မွာ။

ကေလးအတြက္ေရာ၊ ကိုႀကီးအတြက္ပါ
ေသခ်ာေအာင္ ျပန္စစ္ပါအုံးမယ္ေလ။
အားကိုးရမယ့္ သူငယ္ခ်င္းကိုယ္တိုင္ကပါ ယုံၾကည္ဖို႔လဲ အေရးႀကီးေသးတယ္။
ေသခ်ာသြားရင္ေတာ့ ဆက္ခ်စ္မွာေပါ့...

အဲဒိလို မင္းကို တမ္းတမိေနတဲ့အခိုက္
တျခားမွာ မင္းေပ်ာ္ေနမလားလို႔ ေတြးမိေတာ့
အားငယ္စိတ္ေတြ ဝင္လာတယ္။
ကိုႀကီးကမာၻတစ္ခုလုံး ခရမ္းေရာင္ေတြလႊမ္းသြားၿပီး အထီးက်န္ဆန္သြားလို္က္တာ...

ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္ မပိုင္ေတာ့ဘူးလား?
မင္းေလး အစြမ္းထက္လွတယ္ ကေလးေလးရယ္...

...........းးးးးးးး......♫♫♫...L..O..V..E...♫♫♫.......းးးးးးးး...........

♫♫...တျခားသူဦးမွာလဲ ရင္ထဲ ေၾကာက္ေနခဲ့
အလြမ္းေန႔မ်ားစြာ ကိုယ့္အတြက္ ဖန္တီးလို႔ မေပးပါနဲ႔
ကိုယ္ခ်စ္ေနခဲ့ ဒါကို သိရက္နဲ႔၊ I LOVE U, GIRLရင္ကို ခြဲမသြားနဲ႔...♫♫

ဒီသီခ်င္းထဲကလို ေျပာရေအာင္ကလဲ ကိုယ္ခ်စ္ေနတာ သူေလးမွ မသိတာ။
မင္းစတဲ့ဇာတ္ မင္းပဲအဆုံးသတ္ေပးဆိုၿပီး သူငယ္ခ်င္းကိုပဲ နားပူနားဆာက်ရေတာ့မယ္။

သြားေနက်ေနရာေတြမွာ ရပ္၊ ၾကည့္၊ ျပန္ ေလာက္နဲ႔တင္ ၿပီးေနခဲ့တာ။
ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ဆိုေတာ့ အခ်ိန္ေတြလဲ ကုန္လွေပါ့။
တစ္ေယာက္တည္းပဲ သြားလာေနတဲ့ မင္းေလးကို ျမင္ေတာ့လဲ၊ စိတ္ထဲမွာ ေက်နပ္မိေသးတယ္။

သူငယ္ခ်င္းဆီကရတဲ့ GTALK ဓာတ္ပုံေလးနဲ႔ပဲ အလြမ္းေျဖေန႐ုံနဲ႔ေတာ့ ေဝဒနာက ပိုဆိုးလာဖို႔သာ။
တစ္ခုတည္းေသာ ဒီဓာတ္ပုံေလးကို printမထုတ္ထားမိေလေတာ့
monitor screenကို မၾကာမၾကာ သန္႔႐ွင္းေရး လုပ္ေနရတယ္ ကေလးရယ္...

မခ်စ္လို႔ ေဝးရမွာကို ကိုႀကီးနားလည္ေပးႏိုင္ေပမဲ့ တျခားသူဦးလို႔ ဆိုတာမ်ိဳးေတာ့ လုံးဝအျဖစ္မခံႏိုင္ဘူး။

...........းးးးးးးး......♫♫♫...L..O..V..E...♫♫♫.......းးးးးးးး...........

♫♫...မင္းနဲ႔မွ ကိုယ့္ရဲ့စိတ္ေတြ ထိန္းခ်ဳပ္လို႔ မရေတာ့ဘူး...ဒါကို သူေလး သိရဲ့လား
ရူးမိုက္တတ္တဲ့ ကိုယ့္ရဲ့အက်င့္ေတြ၊ မင္းေလးေၾကာင့္ စိုးရြ႕ံအားငယ္
အိပ္လို႔မရတဲ့ ညေပါင္းမ်ားစြာကို ရင္ဆိုင္ကာ ေက်ာ္လႊား...♫♫

မင္းအေၾကာင္း အိပ္မက္တဲ့ ညေတြဆို
သန္းေခါင္ယံ အခ်ိန္ေတြမွာ ငါလန္႕ႏိုးတိုင္း
ငါ့ရင္ေတြခုန္ေနတတ္တာ...

ဒီလိုညေတြဆို ျပန္အိပ္လို႔လဲ မရေတာ့မယ့္အတူတူ
မင္းေလးနဲ႔နီးႏိုင္ဖို႔ ၾကယ္စင္ေတြကို လမ္းျပခိုင္းမိတယ္...

ကေလးရယ္
ငါ့ရဲ့ညနဲ႔ မနက္ေတြမွာ မင္းေလး ငါ့အနားရွိေစခ်င္တယ္...
you make me fall in love, baby...ယုံပါ

...........းးးးးးးး......♫♫♫...L..O..V..E...♫♫♫.......းးးးးးးး...........

သိပ္ကို ေသခ်ာေနပါၿပီ။
မင္းေလးကို ကိုႀကီး လိုအပ္တယ္။
အၿပီးခ်ည္ေႏွာင္လိုက္ဖို႔၊
ဘဝတစ္ခုလုံးကို မင္းလက္မွာ ပုံအပ္ဖို႔၊
ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် မင္းဆီ ဆက္သဖို႔ လာခဲ့ေတာ့မယ္။

ေက်ာက္ေတာင္တခုလို လြယ္လြယ္နဲ႔ ျပိဳလဲမသြားႏိုင္တဲ့ အခ်စ္ေတြနဲ႔ ငါတကယ္ခ်စ္မိေနၿပီ။
ဒါဟာ ဖန္ဆင္းလို႔မရတဲ့အရာ ျဖစ္သလို ဖ်က္ဆီးလို႔လဲ မရႏိုင္ဘူး။
အခ်စ္ေတြကို မင္းဆီ အပ္ႏွင္းဖို႔၊ မင္းေလးေပးမဲ့ အၾကင္နာေတြကို ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး လာခဲ့ေတာ့မယ္။

ကေလးဆီ ေရာက္မဲ့လမ္းကို ဦးတည္လိုက္ပါၿပီ။
ႀကိဳပါကြယ္...

8 comments:

ေမာင္မ်ိဳး said...

Turn On Ideas = အခ်စ္ႏွင့္ထိပ္တိုက္ေတြ႕ဆံုျခင္း

း)

အဆင္ေျပပါေစ

Anonymous said...

ဟားဟား.. ဖတ္ရင္းနဲ႔ မရယ္ပဲ မေနႏိုင္ဘူး..
ဖတ္လို႔ ေကာင္းေသာ အခ်စ္ဇာတ္လမ္း တစ္ပုဒ္ပါပဲ
KKK

:P said...

အတည္ေရးထားတာလား... ရယ္ေတာ့ရယ္လုိက္မိေသးတယ္...
.
.
ဖိုးသိုးဖတ္သတ္ ျဖစ္ေနရင္ ဇိုးဇိုးဇပ္ဇပ္သာ ခ်စ္ေရးဆိုပလိုက္ပါေတာ့.....။ :p

Anonymous said...

အရမ္းႏုအရမ္းေကာင္းတဲ့...အေရးအသားေလးပါ......ကိုယ္ေတြ႕ၿဖစ္ရပ္မွန္ဆိုတာသိေနတယ္္....ဟီး....ဟီး.....အစပဲရွိေသးတယ္ၿမန္ၿမန္ဆက္ေရးေနာ္...ေစာင္႕ဖတ္ေနမယ္။

llho

ေမာင္ေလး said...

ေအာ္...ခုမွ ခ်စ္တတ္ျပီေပါ့ ဟုတ္လား...။

ေရႊရတုမွတ္တမ္း said...

ကေလးဆီေရာက္မဲ့လမ္းကေတာ့ မုံရြာကေန ကေလးဝက္ု ေမာ္ေတာ္စီးျပီး ဆက္သြားရင္ ေရာက္ပါတယ္ ..ျဗစ္ကနဲ ပန္းမထုတ္ပဲ ေအာင့္ထားနိုင္တာေတာ့ ခ်ီးက်ဴးပါတယ္ကြယ္

Z said...

အခ်စ္ကုိ Turn On တာလား ..

ခ်စ္မုိးၾကီးရြာေနတာလား ....


ခင္တဲ့

Z

သက္ေဝ said...

ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ေပါ့ေလ....
အခုမွ ဇာတ္လမ္း အစ ဆိုေတာ့...
စ လယ္ ဆံုး ဆက္ေရးပါအံုး...

အရင္ေန႕ေတြက ဖုန္းနဲ႕ပဲ စာဖတ္ေနရတာေလ...
ဒီဘေလာ့ဂ္ကို ဖုန္းထဲမွာ ေလးေထာင့္ေတြပဲ ျမင္ရလို႕ အခုမွ လာဖတ္ မန္႕သြားပါတယ္...။